Jak kadrować w fotografii?

Jak kadrować w fotografii?

Chcecie nauczyć się lepszego kadrowania? Mam dla Was garść spostrzeżeń na tę okazję.

Zapomnijcie o zasadach

Trójpodział jest nic nie wartą zasadą, forsowaną na forach internetowych od Bóg wie jak dawna. Nie wierzycie? Nałóżcie sobie siatkę trójpodziału na dzieła mistrzów malarstwa czy fotografii i zwróćcie uwagę, czy stosowali się do tej zasady kompozycyjnej.

Mona Lisa
Jak widać, malarze nie stosowali się do zasady trójpodziału w portrecie.

Również dzisiaj wiele z prac, wygrywających konkursy, nie powstaje w zgodzie z tą regułą (patrz np. zdjęcia Witolda Ziomka czy Bartosza Parzyszka). Zalecam porzucenie trójpodziału.

Kompozycja centralna nie jest niczym złym

Kolejna rzecz często powtarzana przez różnych “znawców” tematu na forach internetowych – zakaz kompozycji centralnej i postrzeganie jej jako błędu.

Portret z kadrem centralnym.
sony a7 + GM 85mm f/10

Przez długi czas zmagałem się ze swoimi zdjęciami. Nie bardzo rozumiałem, czemu nie są tak dobre, jakbym chciał – przecież stosuję się do zasad trójpodziału i unikam kadrowania centralnego. Zmieniło się to, kiedy zacząłem analizować zdjęcia fotografów, których prace robiły na mnie wrażenie. Okazało się, że wielu z nich stosuje kompozycję centralną.

Co ciekawe ten rodzaj kadrowania sprawdza się nie tylko w portrecie, ale również w krajobrazie.

Nie bój się ucinać głów i kończyn

Jakkolwiek śmiesznie może to brzmieć, ale lubię ucinać głowy. Analizujcie dobre zdjęcia i zwracajcie uwagę na kadrowanie. Zobaczycie, że często dobrzy fotografowie obcinają głowy, czy ręce. Obcięte głowy napotykamy w portrecie, a ucięte kończyny w fashion. Można obcinać, jeśli robi się to umiejętnie.

Kadr centralny z obciętą częścią głowy.
sony a7 + GM 85mm f/10

Nie oznacza to oczywiście nakazu obcinania. Chodzi jedynie o to, aby nie bać się takiego zabiegu, kiedy pasuje nam to do kadru.

Podglądaj mistrzów

Oglądaj jak najwięcej zdjęć dobrych fotografów¹ i zapisuj te, które robią na Tobie wrażenie na dysku, czy choćby na pintereście. Następnie analizuj kadry, użyte światło i obiektywy. Zobacz, w jaki sposób kadruje się obiektywem szerokokątnym, a w jaki portretówką. Zwróć uwagę, na jakiej wysokości znajduje się głowa portretowanej osoby, nałóż na zdjęcie siatkę i zobacz, jak postać rozkłada się w kadrze, obserwuj, w jaki sposób mistrzowie obcinają kończyny, czy zdarza im się ucinać część głowy, jaki procent kadru zajmuje twarz etc.

¹ – przy czym warto uczyć się nie tylko od fotografów, ale również od malarzy, filmowców, cyfrowych artystów (digital artists – jednym z moich ulubionych jest wlop) czy nawet mangaków (Vagabond czy Berserk wizualnie są niesamowite).

Kiedy kompozycja centralna się nie sprawdzi?

Do tej pory rozmawialiśmy o przypadkach, w których zdjęcie stanowi zamkniętą całość i samoistną jednostkę. Nie zawsze jednak tak jest. Wyobraźcie sobie, że robicie zdjęcie dla magazynu – wtedy zdjęcie nie jest ostatecznym celem, ani samodzielną całością. Taką całość stanowi strona magazynu, w którym zdjęcie się znajdzie. W takich wypadkach na stronie często umieszcza się nie tylko zdjęcie, ale również tekst i wtedy kompozycja centralna może (ale nie musi) nie być najlepszym rozwiązaniem. Jeśli jednak jesteście na takim poziomie, że robicie zdjęcia dla magazynów, prawdopodobnie nie potrzebujecie czytać moich porad, a redaktor graficzny danego czasopisma wcześniej ustala z wami, jakich zdjęć potrzebuje.

 

1 komentarz

Trole forumowe, wciąż uważają że jedyny słuszny kadr to złoty podział. A jedyny słuszny kolor zdjęcia to BW 😉 dla nich jak ktoś robi centralnie, jest oznaką że ktoś nie potrafi robić zdjęć. Mona Lisa płacze ze smiechu jak ktoś mówi że nie jest w złotym podziale 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *